Luty 2018
P W Ś C P S N
« paź    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728  

http://agatkaboj.blogspot.com/

Moi goście

  • Wszystkich wizyt: 8831
  • Dzisiaj wizyt: 4
  • Wszystkich komentarzy: 262

operacja

Szpital

Już po. Operacja zgodnie z planem odbyła się wczoraj. Mam wielką rane w buzi,nie mam dwoch zębów,nerwu czucia no i zmiany która została cała usunięta.
Najbardziej się rozkleilam gdy weszłam na oddział w poniedziałek. Potem juz sie wzięłam w garść.
Trudno mi jeszcze pogodzić się z tym,że to wcale nie koniec,że wszystko zależy od wyników.
Wiem,ze wszystko bedzie w swoim czasie,ale flustryjaca jest ta niewiedza.
Dzis Karolinka ma imieniny. Koleżanka zabiera je na noc do siebie bo i M.dzis w pracy.
Tęsknię do nich. Bardzo bym chciała byc za rok razem z nimi.

karty nie do końca odkryte-czyli po diagnozie

materiał stanowią liczne fragmenty ropnego, przewlekłego zapalenia i nabłonka paraepidermoidalnego, ogniska uwapnienia oraz rozległe włóknienie. Ponadto widoczny jest fragment z nabłonkiem ameloblastycznym otoczonym tkanką łączną włóknistą co w tym miejscu odpowiada ‚fibroma ameloblasticum’. Nie ma jednak pewności czy ten drobny fragment jest reprezentatywny dla całej zmiany i czy upoważnia do rozpoznania nowotworu zębopochodnego. Wskazanie jest również podanie bardziej szczegółowych badań klinicznych, zwłaszcza obrazowych.

To tyle…

Możliwe,że to włókniak,ale może być szkliwiak bądź jeszcze coś innego. Co wylosowałam? Nie wiem.

W poniedziałek jadę do szpitala. Na skierowaniu napis:

Rozpoznanie: nowotwór o nieokreślonym charakterze (kości i chrząstki stawowej)

We wtorek operacja. Będą usuwać mi całą zmianę, stracę dwa zęby, możliwe też,że nerw w policzku…

Wszystko to będzie wysłane na kolejne badania, co chyba już teraz określi co to za cholerstwo…

W czwartek przyjęłam to wszystko spokojnie, trochę łez,ale starałam się myśleć pozytywnie.

Wczoraj…wszystko wytrącało mnie z równowagi, kłóciłam się z M. na każdym kroku.

Dziś M. w pracy, nie gadamy ze sobą… :( tzn. tak pobieżnie tylko. Jestem z dziewczynkami, to dobrze mi robi choć mam wrażenie strasznego rozkojarzenia…

Czasem mam wrażenie,że to jednak ciągle zły sen…

Swój spokój odnajduję w modlitwie. Staram się trzymać Go mocno za rękę i prosić jak małe dziecko o żelka o to by wszystko się ułożyło.